her vakit
senin olduğun yerde
bir kırlangıç
çiçeği gibi bulanık akar
bir kez olsun
bakmak için sana gözlerimiz
biz saf saf
dizilip gönlüne karşı
ağlamak gülmek
yaşamak hatta ölmek
sevdasıyla
seni gözleriz
biliyoruz sen
bizdensin biz senden
bir insan ömrü
kadar uzaktasın bizden
biz ki
yalınayak
takvimsiz
lügatsiz makamsız
böyle çalgun
böylesine
yüreksiz başsız
nasıl geliriz
oysa
hep harbetmek
üzere bekleriz
ezeriz
ayaklarımızla yeri
esnetiriz
başımızla göğü
sanki sana
doğru koşan çocuklar ordusuyuz biz
sana varmaktır
hep
sana varmaktır
hiç
boynumuzda
aktan kefen
üzerinde kanlı
boya
hep tebessüm
eden ölüleriz
Ferhat ALTUN
Yorum Gönder