Son Sahne Mersiyesi

 


Tadı kaçmış dünyanın oy

Roller kurban gitmiş casta

Oysa herkes her şeyin farkında

Dublör söz konusu değil artık

Lamı cimi olmayan buyruklar sahnesinde 

Ensesini güneşe öptürmüşler 

Ruhunu oy oy oy 

*

iç ses

bir film böyle mi başlar böyle mi devam eder böyle mi gider bu ile böyle

söyle yankılansın 

nasıl ki roma bizim değil

roman da öyle

sinema da 

o ile

çocuk ölüp gidecek 

kadın saçın satacak

gözlerden yaş atacak

ecek acak kap kacak

*

Kadın artık özgürdür ve

Fabrika dişlileri arasında

mağazalarda

Sabahın bilmem kaçında

Otobüslerde erkeklerle omuz omuza

Kot pantolon 

Asık surat

Yorgunluktan mahkeme duvarına dönmüş çehre

Ve ve ve ve

Erkek 

İkindi oldu mu dönmez eve

Eli silah tutmaz 

Savaş nedir bilmez

Ha bir mezar yeridir

Ha bir garsoniyer

Ev ev ev ev

 

-iç ses-

 

lanetli bir filmdir sanki izlediğimiz

dehre sövmek ne haddimize

neyi unuttuğumuzu unuttuk 

soldan yazdık güneşe göre yaşadık

olmayan şeyler söyledik kendimize

çocukmuşuz çıkacak evden 

çocukmuşuz yürüyecek 

güneşin battığı yere

*

Evler iki kattan yüksektir

İnsan milyonlar döker

Apartman denen kümese

Müteahhitler efendisidir şehirlerin

Uluyor bu filmde nefes alan her kimse

*

-dış ses-

 

Anne merhametini kaybetti 

Sade erkek olmak için

Terk etti kadınlığını

Ölse belki 

bir boşluk dahi kalmaz çocuğa

 

Baba at binmeyi

Silah sevmeyi

Ve kadını unuttu

Ölse 

sade bir karbon artığı kalacak çocuğa

 

Akşam oldu 

Çocuk dönmedi evine 


Ferhat ALTUN



0 Yorumlar

Yorum Gönder

Yorum yaz (0)

Daha yeni Daha eski