Kayıtsızlık - Arthur St. John Adcock

Kalbimi kır, tanrım, ki öylece ölüp gitmeyeyim:

 

  Yeryüzünün menfurluğu, büyüdü filizinden sıyrılarak

Sarıldım çepeçevre, esir düştüm ölüme, ki  -

Dokunurken bir zamanlar ruhuma başka hayatların kederi -

Duyumsayamıyorum kendi ızdırabımı dahi şimdi.

 

   Aklı noksanlar gibi yaşıyorum böyle,

Umarsız, yoksun gözyaşından ve hakikatlerinden kalbin,

Bu kesif hissizlik, sokuluyor usulca

Uyuşturuyor, kıstırıyor hayatımı her bir yerden,

Ölmeliyim, sevgili tanrım, kırmayacak olursan sen kalbimi.

 

  Cezalandır beni meçhullüğünün korkusuyla yarının,

 

  Tir tir titreten bir pişmanlıkla, ruhun şifa kapısı;

Don yanığını ve coşkusunu güneşli günlerin

Ölümdür sezinlemeyen ancak:

Kalbimi kır, o halde, tanrım, ki yaşayabileyim.



Arthur St. John Adcock
(Tercüme: Melike Kantarcı)


0 Yorumlar

Yorum Gönder

Yorum yaz (0)

Daha yeni Daha eski