Boşluk

“Arkadaşlarıma söyledim

Soluyor Solduruyoruz

Hiçbir şehrin Montevideo’nun bile

Sundurmasında soluk bırakmadılar dedim”

İsmet Özel

*Bu yazı 15 Eylül günü Proton apartmanının (Kahramanmaraş’ın Onikişubat ilçesinde bir apartmanın) önündeki incir ağacının kesilmesi üzerine yazılmıştır.

    Depremde yıkılan Proton Apartmanı ile kaldırım arasındaki bir metrelik boşlukta, etrafını saran beton binalara inat, göğe bakan incir ağacının yerinde yeller esiyor... Küçük kızımla hafta sonu ekmek almaya giderken gölgesinde soluklandığımız, müşfik bir ananın açılmış kolları gibi uzanan dalına kızımı oturttuğum ağaç artık yok... Yokluğunu bugün fark ettim, muhtemelen üç-beş gün önce kesilmiş olmalı çünkü daha geçen gün yaprakları arasında,  kaldırımdan geçen gözlerden saklanmış, olgun bir inciri yemiş, hayır sahibine dua etmiştim.

Bilmiyorum yarım asra yaklaşan ömrümde kaç ağacın böyle yok edilişine şahit olmuşumdur. Allah-u Teala’nın üzerine yemin ettiği güzelim incir ve zeytin ağaçları kesilip yerinde beton binalar dikilyor. “Beton sevgisi İBAN’dandır” ne diyelim.

Bir arkadaşım, Şanlıurfalı bir müteahhit tanıdığını Konya’nın nisbeten yeşil kalmış Meram semtinde gezdirirken, müteahhidin apartmanlar arasındaki yeşil alanlara bakıp “Bir sürü alanı zayi etmişler!” dediğini nakletmişti.

İncir ağacından kalan boşlukta müteahhit gözler ne görür bilmem, ben kızıma ve bana gölgesi ve yeşilliğiyle yarenlik eden bir dostun doldurulamaz boşluğunu görüyorum.

Süleyman Zeki DEMİR